Kamerinbreng: migratiebeleid

Nieuws

Tekst Fatma Koser Kaya (D66) Algemeen overleg; migratiebeleid, d.d., 17 oktober 2007

De SER bepleit een omslag in het arbeidsmigratiebeleid: de veel gehoorde nee tenzij moet veranderen in een opener houding naar kennismigranten toe; in ja mits. Het kabinet onderschrijft dat er een mentaliteitsverandering op dit gebied nodig is. Vervolgens lees ik toch teveel mitsen en maar-en. Dit kabinet wil alles faciliteren en niet actief stimuleren. Maar migratie is geen angstbeeld, het is een verrijking en noodzaak. Ook als wij ook over 30 jaar nog een sterk land willen zijn, met een sterke economie, dan zullen we nu werk moeten maken van arbeidsmigratie.

Daarom wil ik de volgende adviezen aan de bewindslieden meegeven: De kennismigrantenregeling valt nu onder de verantwoordelijkheid van het min van Justitie, maar het min SoZa bestiert de wet Arbeid vreemdelingen (Wav).[1] Hoe wil dit kabinet ervoor zorgen dat dit efficiënter ter hand wordt genomen?

Ten tweede realiseren we ons veel te weinig dat we aan het concurreren zijn met de VS en Canada op het gebied van kennismigranten. De SER heeft geconstateerd dat zich te weinig kennisintensieve bedrijven en kennismigranten in Nederland vestigen. Deze mensen en bedrijven hebben we nodig om mee te kunnen blijven doen in deze veranderende en globaliserende wereld. Dit vraagt dus ook om een actief personeelsbeleid vanuit de overheid.

Daarnaast moet de aantrekkingskracht van Nederland als vestigingplaats voor buitenlandse investeerders duidelijk omhoog. Het kabinet geeft, in haar reactie op het SER-advies, aan zich te kunnen vinden in deze visie. Ik nodig de minister dan ook uit om zijn plannen op dit gebied te ontvouwen.

Vervolgens, de samenwerking binnen Europa. D66 acht het van essentieel belang om bij de modernisering van het arbeidsbeleid aandacht te besteden aan de internationale dimensie van het beleid.

Binnen de EU geldt een vrij verkeer van werknemers, voor mensen van de EU. Hierdoor hebben EU-lidstaten voor arbeidsmigranten binnen de EU weinig nationale beleidsvrijheid. Laten we ook voor arbeidsmigranten van buiten de EU de toelating op Europees niveau gaan regelen. Een goed voorbeeld hiervan is de introductie van de blue card. Met deze blue card wordt het eenvoudiger voor hoogopgeleide kennismigranten om te jobhoppen binnen de EU. Ook het kabinet spreekt over een gezamenlijke afspraak over toelatingsvoorwaarden voor kennismigranten, maar deze afspraak moet zo minimaal mogelijk. Dan vraag ik mij af: waarom zo minimaal mogelijk? Juist deze thematiek moeten we goed en gezamenlijk regelen. Graag hoor ik van de minister zijn opvatting over het subsidiariteitsbeginsel. Waar houdt in deze de bevoegdheid van Europa op en waar begint die van de nationale overheden?

Voorzitter ik zou ook graag cijfers willen horen. Het kabinet heeft ambitieuze plannen op het gebied van arbeidsmigratie, maar om welke aantallen gaat het precies? Wat heeft het kabinet in gedachte voor pakweg 2011? En hoe zit het met het aantal kennismigranten?

Tenslotte voorzitter, SER bepleit om de mogelijkheden voor asielzoekers om te kunnen werken te verruimen. Het kabinet verruimt het aantal weken om te kunnen werken, maar waarom houdt dit kabinet vast aan een wekentermijn. Ook bij terugkeer zal de ervaring die hier is opgedaan in land van herkomst van pas komen.

Een ander punt is het volgende, de positie van asielzoekers. In korte tijd hebben zij de Nederlandse taal geleerd en volgen een HBO en WO-studie. In mijn ogen zijn dat ook kennisstudenten.

Deel via: