Opinie: Geld is kleurenblind

Nieuws

Navelstaren. Een term die de laatste tijd veel in de politiek gebezigd wordt, en niet ten onrechte. Het Haagse circus, zo zegt men, staat te ver van de burger af. Men kijkt niet verder dan de eigen voordeur, beperkt zijn blik tot dat wat bekend is. De vrees voor het onbekende regeert.

De paspoortendiscussie is hier een goed voorbeeld van. Aangewakkerd om in te spelen op de angsten van mensen dat iemand het land regeert die niet het beste met ze voor heeft omdat hij of zij elders geboren is. Alsof we het over een stel misdadigers hebben, die elk moment kunnen toeslaan. Dus beperken we ons tot ons kleine wereldje en sturen de buitenwereld een motie van wantrouwen.

En dat is dom om twee redenen. De eerste is natuurlijk dat bestuurders naar huis kunnen worden gestuurd als ze niet deugen. Alleen daden kan je beoordelen. Van allochtoon en autochtoon.

Maar de tweede reden is eigenlijk veel belangrijker. Die hele paspoortendiscussie is namelijk achterhaald. Laatst zat ik bij NOS actueel in het kader van het bezoek van Koningin Beatrix aan Turkije. Veel goed opgeleide jongeren waren aanwezig. Jongeren die zich wereldburgers voelen.

De kwestie van identiteit en loyaliteit houdt niet op bij de landsgrenzen. We leven in één Europa, spreken twee, drie talen, reizen de hele wereld over en chatten met Chinezen. We kopen Israëlische basilicum, drinken Italiaanse koffie, onze sportschoenen komen uit Taiwan en de leasebak uit Korea. De economie laat zich niet aan één land binden en de moderne wereldburger haakt daarop in.

Neem als voorbeeld mijn geboorteland, Turkije. Een enorm land, divers, en volop in ontwikkeling. De mogelijkheden liggen voor het grijpen. Toch blijft onze export naar en import van Turkije achter bij andere Europese landen. En dat terwijl we honderden jongeren met een goede opleiding van Turkse, Chinese en Marokkaanse afkomst onder ons hebben. Dat zijn mensen die twee talen spreken, hun weg in deze landen weten. En Turkse, Marokkaanse en Chinese economieën die volop draaien.

De ondernemer ziet direct de kansen die hier liggen. Maar wat doen wij? We verzanden in een zinloze en verouderde discussie over nationaliteit en loyaliteit. Zinloos omdat we hiermee juist die goed opgeleide studenten kwijt raken, en verouderd omdat de jeugd hier helemaal niet mee bezig is. Pure kapitaalverwaarlozing.

Maak dus gebruik van die tweetaligheid. Eis dat beide talen dan ook echt goed worden gesproken en hou op met klagen over Turkse kinderen die tweetalig worden opgevoed. Deze jongeren kunnen die nieuwe markten met hun natuurlijke achtergrond veroveren.

Laten we nou eens gebruik maken van al dat menselijk kapitaal dat we hebben. Verlies je niet in symboolpolitiek over hoofddoekjes en paspoorten, want daarmee stoot je mensen af. Kijk in plaats daarvan naar wat mensen te bieden hebben in hun verscheidenheid. Want daar valt een boel te halen! Geld is kleurenblind. Dat moet Nederland toch aanspreken?

Deel via: